Μια ταινία του ελληνικού κινηματογράφου, όχι ιδιαίτερα γνωστή είναι το «Κρανίου Τόπος». Γυρίστηκε το 1973 από τον Κώστα Αριστόπουλο (παραγωγή, σκηνοθεσία και σενάριο) με σχεδόν αποκλειστικά ερασιτέχνες ηθοποιούς, με εξαίρεση τις συμμετοχές των Τάκη Κοιλάκου, Γιώργου Διαλεγμένου και Μπάμπη Πεθυμήση. Σε ένα απόκοσμο χωριό της Μάνης ένα κινηματογραφικό συνεργείο αποτυπώνει το έθιμο της αναπαράστασης των Παθών Του Κυρίου από τους ντόπιους κατοίκους. Παράλληλα οι κάτοικοι του χωριού Χωσιαρίου προσπαθούν να δώσουν μια εικόνα των δύσκολων συνθηκών διαβίωσης στην ελληνική επαρχία, στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 70. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 18 Οκτωβρίου 1973 και έκοψε μόλις 12.188 εισιτήρια στις αίθουσες πρώτης προβολής. Στο κινηματογραφικό φεστιβάλ Θεσσαλονίκης απέσπασε τιμητικές διακρίσεις για το σκηνοθέτη της και το διευθυντή φωτογραφίας Γιώργο Αρβανίτη. Ο δημιουργός της εξέπληξε με την απόφασή του να αρνηθεί την τιμητική διάκριση που του έγινε από τον κρατικό κινηματογραφικό θεσμό, με το αιτιολογικό ότι «η ανακαλυφθείσα φόρμουλα του καλλιτεχνικού ήθους δεν του λέει τίποτα και συνεπώς δεν την αποδέχεται». Τη χρονιά εκείνη στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, με μοναδική εξαίρεση την ταινία της Φίνος Φιλμ «Ο Βάλτος», όλες οι ταινίες που διακρίθηκαν ήταν παραγωγές του λεγόμενου νέου ελληνικού κινηματογράφου. Η μουσική επένδυση της ταινίας ανήκει στο Γιάννη Μαρκόπουλο. Από τη πρώτη προβολή της ταινίας έχουν περάσει περίπου πέντε δεκαετίες. Μετά τον κύκλο της στις κινηματογραφικές αίθουσες το φιλμ μπήκε στα κουτιά και δεν προβλήθηκε ποτέ στην τηλεόραση στερώντας από τις νεότερες γενιές να δούνε μια λυρική αναπαράσταση των Παθών στη σύγχρονη Μάνη. Ωστόσο το «Κρανίου Τόπος» προβάλλεται κατά καιρούς σε διάφορες κινηματογραφικές λέσχες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου