Ο Τάκης Πετρόπουλος θυμάται...

Ο Τάκης Πετρόπουλος, από τους πλέον αξιόλογους ηθοποιούς του Ελληνικού θεάτρου, θυμάται μια μαύρη σελίδα της νεότερης Ελληνικής ιστορίας,όπως τη βίωσε ο ίδιος, ευχόμενος "το κακό μακριά πλέον από την Ελλάδα": "Έπαιζα στο θίασο του Κώστα Βουτσά στο θέατρο Μινώα απέναντι από το Πολυτεχνείο, όταν 30 περίπου τύποι κάνοντας μεγάλη φασαρία, μπήκαν στο θέατρο, σταμάτησαν την παράσταση και μας έδιωξαν. Δίπλα από το θέατρο ήταν ένα μεγάλο οικόπεδο - πάρκινγκ. Εκεί προκάλεσαν ζημιές στο άσπρο μίνι κούπερ του Βουτσά, ενώ το δικό μου πράσινο μίνι έμεινε απείραχτο. Δεν έφυγα για Πειραιά, πήγα μπροστά στην πόρτα του Πολυτεχνείου όπου οι αύρες και τα χημικά μας έδιωχναν. Εμείς πάντα εκεί γυρίζαμε κοντά στα παιδιά, στη σιδερένια πόρτα. Την περίοδο εκείνη έπαιζα στην τηλεόραση με τον Κώστα Ρηγόπουλο, στο σίριαλ "Αξιωματικός Υπηρεσίας" όπου και υποδυόμουν τον χωροφύλακα Αποστόλου. Ξαφνικά όταν το τανκς έφτασε στην πόρτα και ενώ όλοι τραγουδούσαμε τον Εθνικό μας Ύμνο με μάτια βουρκωμένα από την συγκίνηση και τα χημικά, 50 άτομα γύρω μου άρχισαν να με κοιτάζουν επιθετικά με άγριες διαθέσεις...Ωχ σκέφθηκα, κάποιος με μπέρδεψε με το ρόλο μου ...Ευτυχώς τους κοίταζα όλους έναν προς έναν και με μάτια δακρυσμένα και φοβισμένα, νομίζω πως τους έπεισα ότι είμαι ένας απ αυτούς και γλίτωσα το λιντσάρισμα. Τη μαύρη νύχτα, την πέρασα στην ξύλινη κατασκευή στην είσοδο στο πάρκινγκ, ξαπλωμένος κατά γης παρέα με πυροβολισμούς που δυστυχώς σκότωναν άδικα ανθρώπους και τρύπαγαν το κιόσκι μου. Ευτυχώς το πρωί πήρα το τρένο από το σταθμό της Βικτορίας αφήνοντας το αυτοκίνητο και γύρισα στο σπίτι μου...Δε γίνεται να ξεχάσω, δεν ξεχνώ..."