Είμαστε φίλοι μέσα από το διαδίκτυο, εδώ και πολύ καιρό. Λάτρης και ο Κυριάκος Ψαρράκος του παλιού Ελληνικού κινηματογράφου, μου εμπιστεύτηκε ένα υπέροχο ποίημα του με θέμα, τι άλλο, το ελληνικό σινεμά. Με τη δική του συγκατάθεση σας το παρουσιάζω!!!
Στιγμές Νοσταλγικές
Νοστάλγησα αυτά τα Σαββατόβραδα, της οικογένειας μπρος απ' την οθόνη! Να βλέπει της Αλίκης τα καμώματα και να γελάει πολύ με αυτόν τον Χρόνη! Η Ρένα η Κερκυραία με το μπρίο της κι η Μαίρη ένα μπεγλέρι να κρατάει! Ν' αφήνει η Παπασταύρου το θρανίο της, να παντρευτεί εκείνον που αγαπάει! Στιγμές νοσταλγικές, σαν όνειρο απ' το χθες, να βλέπουμε Ελληνικές ταινίες! Με ωραίες γειτονιές, σε ασπρόμαυρες στιγμές, που 'μείναν στης καρδιάς μας τις γωνίες! Κανάτια όλοι θυμόμαστε να σπάζουνε, σαν πήλινες καπάτσες "προξενήτρες"! Μια Στέλλα με μαχαίρι να τη σφάζουνε, ν' ανάβουν "κόκκινα φανάρια" μες στις νύχτες! Η Μαργαρίτα κι η Έρρικα να τραγουδούν υπέροχα! Ν' ανατριχιάζουμε με μία Μαρινέλλα! Κι η μαυρομάλλα η Έλενα, στα θηλυκά τα αγέρωχα ν' ανήκει και να σου' ρχεται μια τρέλα! Στιγμές νοσταλγικές, εικόνες μαγικές! Κι η Μάρθα να χορεύει τόσο ωραία! Να βλέπεις μια Ζωζώ, στης πίστας το ρυθμό και μια Ζωίτσα αξέχαστη, μοιραία! Και τον Δημήτρη όλοι τον θυμόμαστε! Τον Πειραιώτη της καρδιάς μας που αγαπάμε! Και η Γεωργία μας η "άσχημη", (μα όμορφη) ορκιζόμαστε, πως θα μας κάνει πάντα να γελάμε! Ακόμα ακούμε τη Σαπφώ με το "μπουρλότο" της!! Και περιμένουμε τον Ζήκο για τα ψώνια! Κι η Δέσποινα η υπηρέτρια με τον τρόπο της, "φόνισσα" των Ελληνικών.! Τα χρόνια κι αν περάσανε, δεν τα 'μάθε ακόμα 
☺.! Τα χρόνια ναι, περάσαν, μεγαλώσαμε! Μα ποιος μπορεί ποτέ του να ξεχάσει; Τα γέλια ή τη συγκίνηση που νιώσαμε, που' κάναν την ψυχή μας να γιορτάσει!; Την Τζένη με τα μάτια της σαν μάγισσα, τα βράδια μας να έρχεται ν'αλλάζει ! Κι ο Γιάννης τρέχοντας ξανά, πίσω απ' την όμορφη ξανθιά, "Άναμπελ στάσου, μύγδαλα" και πάλι να φωνάζει! Μια λίρα κάλπικη κυλά, μες στης ζωής μας τα στενά! Και μια λατέρνα έχει φιλότιμο ακόμα! Γελάσαμε και κλάψαμε, στιγμές γλυκές περάσαμε! Και οι μέρες μας βαφτήκανε, στου σινεμά το χρώμα! Ταινίες μυθικές, στιγμές νοσταλγικές, που κάθε μέρα όμως θα τις ζούμε! Κι αν ξέχασα πολλούς, τους λάτρεψα κι αυτούς! Κι όλοι εμείς τους λέμε "ευχαριστούμε"!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου