Ποιος ήταν ο καπετάν - Ανδρέας Ζέπος;

Στις 7 Ιουνίου 1969, ο θρυλικός καπετάν Αντρέας Ζέπος, για τον οποίο ο Γιάννης Παπαϊωάννου έγραψε το γνωστό τραγούδι, πεθαίνει ξεχασμένος από όλους και πάμπτωχος σε μια τρώγλη στις Τζιτζιφιές, σε ηλικία 55 χρόνων. "Πέθανε σαν το σκυλί στ' αμπέλι", λέει χαρακτηριστικά για τον φίλο του ο Παπαϊωάννου, που θυμίζει σε όλους ότι την εποχή της πείνας στην Κατοχή ο καπετάν Ζέπος αλώνιζε το Σαρωνικό και γύριζε πάντα με το καΐκι φορτωμένο ψάρια, που τα χάριζε στον κόσμο. Το 1941 όταν οι Γερμανοί βομβαρδίζουν τον Πειραιά οι κάτοικοι αναγκάζονται να καταφύγουν στην ελληνική πρωτεύουσα. Περνώντας από το Φάληρο, πολλοί ηλικιωμένοι έμειναν εκεί καθώς τους είχαν εγκαταλείψει οι σωματικές τους δυνάμεις και αδυνατούσαν να συνεχίσουν. Ο καπετάν Αντρέας δίνει αλεύρι στο φούρνο από το απόθεμα του και μοιράζει ψωμί, στους γέροντες. Στα χρόνια του Εμφυλίου βοηθούσε τους τραυματίες και τους πήγαινε σε αυτοσχέδια νοσοκομεία ενώ τους νεκρούς τους μετέφερε και τους έθαβε αξιοπρεπώς. Ένας θρύλος λοιπόν που μαζί με το τρεχαντήρι του έγραψε ιστορία από την εποχή του μεσοπολέμου και μετά για τα κατορθώματά του, μα πιο πολύ για τον λεβέντικο χαρακτήρα του, την ντομπροσύνη του και την ανιδιοτέλεια του. Με τον Γιάννη Παπαϊωάννου που είχαν μακροχρόνια φιλική σχέση, πάντα μερακλώνονταν και χόρευε ιδιαίτερα με το δικό του τραγούδι που του είχε σκαρώσει ο συνθέτης. Μάλιστα σε κάποια γλέντια τους ο Παπαϊωάννου παράφραζε τον στίχο του '' Καπετάν Αντρέα Ζέπο, χαίρομαι όταν σε βλέπω'', λέγοντας, '''Καπετάν Αντρέα Ζέπο, βγαλ' τη λίρα απ' το γιλέκο'', και χορεύοντας ο Ζέπος σε μεγάλα κέφια, έβγαζε από το τσεπάκι του γιλέκου του λίρες και τις πετούσε στα όργανα. Αυτός ήταν ο Καπετάν Αντρέας Ζέπος!!