Ο Ηλίας πάει στα...Θερινά Σινεμά!!!

Μυρίζουν -εδώ και δεκαετίες- αγιόκλημα και γιασεμί, φέρνουν αναμνήσεις από βραδιές με πανσέληνο κι αστέρια, χαλίκια και ποπ κορν. Διαθέτουν προσωπικότητα, στιλ, φανατικό κοινό και μια ιδιαίτερη, νοσταλγική αισθητική, άρρηκτα συνδεδεμένη με καλοκαίρι και Ελλάδα. Φυσικά τα θερινά δεν είναι ελληνική αποκλειστικότητα, είναι όμως μέρος μιας τρυφερής, απολαυστικής, νοσταλγικής ιστορίας, γραμμένης με εικόνες της Αλίκης, της Ζωίτσας, του Λάμπρου, της Τζένης και του Θανάση. Τα πρώτα θερινά σινεμά στη χώρα μας εμφανίστηκαν στις αρχές του περασμένου αιώνα. Πλανόδιοι κινηματογραφιστές τοποθετούν έναν τεράστιο λευκό πανί σε υπαίθριους χώρους και το κοινό, κάτω από τον έναστρο ουρανό αποκτά μια νέα συνήθεια. Στις αρχές της δεκαετίας του 60 με την άνοδο του ελληνικού κινηματογράφου μόνο στο λεκανοπέδιο της Αττικής λειτουργούσαν περισσότεροι από 300 Θερινοί κινηματογράφοι. Με την κρίση του εγχώριου σινεμά και την αλματώδη ανάπτυξη της τηλεόρασης οι θερινοί κινηματογράφοι άρχισαν να κλείνουν και σήμερα ελάχιστοι πλέον λειτουργούν στον ελλαδικό χώρο. Ένας από αυτούς λειτουργεί και στην πόλη των Σερρών, στην κοιλάδα των Αγίων Αναργύρων. Ένας χώρος με άρωμα καλοκαιριού και ρομαντισμού!